پشتو لنډئې

رسوائ

د زړه مې ډير درنه خفه دې
هيڅ نه ظالمه نورو د دوستې دې اويستمه

دا وړو لويو دې خنداه شي
خدائ دې په مينه څوک رسوا کوينه

پريږده چې خه دواړه رسوا شو
چې شاعران مو په قصو کښۍ يادوېنه

که جاړم جاړم ځه به جاړم
ده بادشاه لور يم په جولا مئينيدمه

يارې دي پاته پټه مه شه
رب دې رسوا کړه چې تاوان درباندې شمه