پشتو لنډئې

مزاحيه

ځما لالا د ګلاپو ګل دې
چې خوشبوئ ئې جينکې مستي کوينه

د جونو پلاره سوداګره
د کشرې بئيه کوه راغلې يمه

جولاګان څه دي غم ئې نيشته
چې پښتون شې لکه د سپي به دې ټنګوينه

بازار ته لاړ شه لرګي خرس کړه
ځما ته مولې او ما ته اوړه راوړه مئينه

په ځان ئې داسې چارې وکړې
ځان ئې ملا کړو زه ئې غل د کلي کړمه

تمبل په شړک وهه وه محبوبې
صبا به ګورم ستا د ګوتو پړهارونه

تش په لمونځ به خلاص نه شې
پاسه مالداره راشه ورکړه زکاتونه

جينئ کږه شوه ماته نه شوه
د کنډې مور لور ته غوړي ور کړي دينه

جينئ چې غټه شي کلچه شي
هلک چې غټ شي پکنړې دې پړسوينه

د دلګان دلګان ټول را ټول کړې
تنور پې تود کړې چې ډوډې پرې پخؤونه

او ده سپيلنو ده بوټي لاندې
منږک په بريت لاس وهې چې زلمې شومه

شونډې به يې ولې پستې نه وې
مور يې ده زيړ غوا غوړې ورکړې دينه

د اوښ پړتوګ چرګوړې يووړو
کيډۍ په بريت لاس وهۍ چۍ را به يې وړمه

هلکه داسې راته ښکارې
لکه چيندښه چې په لوټه ناسته وينه

په جينکو کښۍ لوړه راغله
لکه په ونو کښۍ خورمه ولاړه وېنه

باغوان په باغ کښۍ خورمه ګورې
په سترګو ړوند شې خورمه زه ولاړه يمه

ده مخه په بزرګې کښۍ څه شک نيشته
ولې خر به حاجې نه شې په طوافونو (رحمان بابا)

خلک مکه ته لاړل حاجيان شول
زه ده ليلا په کوڅه تلم حجڼړه شوم

زيړو جامو کښۍ داسې ښکارې
لکه سرشمو کښۍ چې تور مخه ناسته وينه

ايمان دې خه راته معلوم دې
په دې عارضۍ بريتو دې مه وهه لاسونه

خدائ به دې بيا راته محتاجه کړې
تر خوراسان ده واورو سپينه خوله لاړمه

هلکه بد مي عادت کړې
چې خوله در نه کړم مرور رانه ګرزيږې

جانانه راشه چې خوله در کړم
خاورې به در کړم ما دروغ وئيلې وونه

پيغلتوب عمر بادشاهې ده
ورک ناوې توب شه چې دوه نيمه ورځه وينه

دا ترته چا وئيله چې مئين شه
په سپينه ګيره دې بهيږې سيلابونه

ده ټپه وار راسره مه ايږده
ما دې نيکه په انګرزې فيل کړې دينه