Zabihullah Sharifi :: Khyber.ORG

پښتو :: پښتانه :: پښتونخواه :: پښتونوالی

د پلار مینه محبت

ذبيح الله شريفي

غرق فرق به وی
د خپل کور اولادنو
په مینه محبت کی
شپه ورځ به ورک وی
خواری مزدوری په سی
خپل ژوند ځان
به ورنه هیر وی
چی شرمینده نه شی چاته
د خپل کور سیالی
برابره کړی له نورو سره
زما خوږه پلاره
یو اختر بل اختر
به کورته راتلی
له ټولو څخه اول به
د ماته هر څه راکړل
زما یوه مچکه
په غیږ کی ټینګول
ستا به یی هر څه
درنه هیر کړل
ستا د ټولو دردنو
غمونو درمان به شوم
څه په ناز نخرو د لوی کړم
هر څه به د راته راوړل
ما به لا ویل
دا شی می خوښ نه ده
نه به پوهیدم
چی تا به په سومره
زحمت کار کاوه
بیا به د هم
زما د خوشحالیو خوښیو
له لپاره هر څه راوړل
هیڅ کله به د زه نه هیرولم
ستا چاودی لاسونه پیښی
به می هم نه لیدل
ما به لا غوصه هم
درباندی کوله مرور به وم
چی زما دا شی خوښ نه ده
تا به بیا هم په ډیر
ناز نه خرو لاسا کولم
راته ویل به دی
زوی جانه مه خپه کیږی
بل واری یی درته راوړم
هیڅ کله د ماته ته د خپل زړه
د درد شکایت نوه کړی
که په تا به هر څومره
څختی تیریدلی
زه به د نه په پوهولم
هر وخت به دی خوشحاله ولم
ستا به سومره ارمانونه خیالونه
راته په زړکی ول
چی راباندی ښاد شی
ستا د لاس لکړه شم
ارمان ارمان
د بیلتون د جودا یی باد توفان
دومره لری سره والوزولو
چی ستا یی هم د ارمانونو
خیالونه کور در ړنګ بنګ
ویجاړ کړ زما یی هم د ژوند
پسرلی راته خزان وګرزاوه
خزان غورزولي پاڼی ګلان
هیڅ کله هم بیا نه دی تازه شوی
لاړ شی له خاورو سره
یو ځای حوار شی
یو وخت به ستا زه نه هیردلم
هر څومره به د هیر رولم
نه به د هیر ریدلیم
یادیدلم به دی
راپه سی به زوریدلی
زما یادونه به د نه هیریدل
هر وخت به ورک وی
اوس زما نه هیریږی
ډیر ډیر می یادیږی
هیڅ وخت له یو بل سره
په ډیرو دیدنونو ماړه نه شو
ستا هم پوره نه شول
د ښه ژوند د ارامولو ارمانونه
زما په زړه هم پاتی شول
درانده درانده ارمانونه
ستا د ډیری مینی محبت