ء اشنا د دريو زامنو پلار شو
هر يو بچۍ ورته دادا دادا کوينه
ء زما په دې جامو کښۍ خوښ ئۍ
که د مچانو رسالۍ درپسې ځينه
ء سړۍ په رنګ نه سړۍ کيږۍ
سړۍ هغه دۍ چۍ ئۍ خوئ د سړو وينه
ء څوک چۍ د عشق امتحان فيل کړۍ
تر شپاړسمه ئۍ پرچۍ غلطۍ وينه
ء تا چۍ کوڅه کښۍ ټوخۍ اوکه
زه د ستو ککړه خوله رااووتمه
ء ما دې ټوپې په سر ګڼله
د جينکو په وار پيدا ورکه دې کړمه
ء بامۍ جانان د رنګه تور دۍ
چه ظالمانو پرې تارکول مږلۍ وينه
ء ګودر ته ځم راپسۍ راشه
ما په منګۍ کښۍ پراټۍ راوړۍ دينه