راشه وګوره فرعونه دا دود دملنګانو
په دې خاورو کښې خورى دى کپرۍ دبادشاهانو
نه ځه فلسفۍ يم خلقه نه ځه ليونۍ يم
يو غريب بچې ځه د پښتون د پلار ګنې يم
اي ځما وطنه د لالونو خزانۍ ځما
ستا هره دره کښۍ دۍ د تورې نښانۍ ځما
خوند هغه بهار کړه چې وى زړۀ کښې د خزان غم
وچوه هغه زړۀ چې پکښې نۀ وى د جانان غم