خوشحال خان خټک

سر قلم

 مار  که  هر څو  پيچ  و خم  ځۍ خپلۍ  سوړۍ  لره    سم  ځۍ
د  غفلت  له  خوبه  ويښ  شه شيرين  عمر  دم  په  دم  ځۍ
مرګ به هيڅ سړې پرې نږدۍ وار په وار به درست عالم ځۍ
بې   دليله  به  ځان  ورک  کړه مسافر  چۍ   په   تورخم  ځۍ
د  پښو   وار   يې   خطا   کيږۍ چۍ قاضۍ  لره څوک ګرم ځۍ
که   قضا    وته    تسليم  شې هم   په   دا له دله  غم  ځۍ
د   دوزخ   د   اور   علاج   کړه چۍ سحر تر سترګو  نم  ځۍ

منډۍ پري مه ږده خوشحاله
که   دۍ   سر  لکه  قلم   ځۍ