Beggar and Princess :: Khyber.ORG

پښتو :: پښتانه :: پښتونخواه :: پښتونوالی

ملنګ و شهزادګئي

يو شهزاده وو چي چا ډيره ښکلي ښځه وه. هغه والي سترګي ډيري ښکلي ولي. يو ورځ هغه شهزاده د ښپلي ښځي په سترګو کښي خفتن اوليدو. هغه طبيبان و حکيمان را اوغوښتل چي د دي خفتن علاج وکړي. خو هيسه نه وشول. په دي باندي شهزاده خپل وزيرانو سره مشوره وکړه.

په وزيرانو کښي يو شاعر هم وو چي هغه نوم عمر وو. هغه دا مشوره ورکړه چي شهزادګئي د ده خپل زړه د ميني سره د خپل سترګو کښي خفتن وال علاج وګړي.

يو بل وزير عمر شاعر ته غصه وګړه چي دا ده ماشومانو لوبه نه ده. د ده وزير نوم خليل وواو دي په خپل هوشياري باندي مشهور وو. هغه وينا وګړه شهزاده ته چي دا دنيا ډير ښکلي جيلکيو نه ډکه ده او خدائي که خوښه وله داسي جلکئي به پيدا شي چي ستا د ملکي د سترګو هم نه زيات مينه و چمک به وي پکښي. وزير ورته مشوره ورکړه چي د شميم دري کښي يوه بۍ بۍ اوسيږي. هغه به ترته راوړو، او هغه به دي خوشحاله ساتي.

په دي باندي شهزاده غصه شوه او خليل وزير يې اوشړلو. نو بيا رحمن وزېر پاسيدلو او شهزاده ته يې اوويل چي د درياب هغاړه په غرونو کښي يو ملنګ اوسيږي. هغه سره د هر شي علاج شته. هغه ته ته ورشه.

نو شهزاده خپل فوج سره اوتلو چي ملنګ ته ورشي. چي کله ملنګ يې اوميندلو نو تري تپوس اوکړو چي اي ملنګه ستا په زړه کښي څه دي؟ ملنګ ورته جواب ورکړو چي مينه او خنداه.

شهزاده ورته حکم ورکړو چي د خپل ميني او خنداه نه دي ملنګ دوه قطري ملکي له دي ورکړي. ملنګ ده شهزاده خبره اومنله خو قيمت يې اوغوښتو چي خنداه له پاره دي باچا خپل ملک او مينه له پاره دي باچا خپل عزت د هغه ته ورکړي.

شهزاده ملنګ ته اوويل چي دا خو ډير ګران قيمت دي. ځما عزت او ځما ملک او باچاهي خو خدائي راکړي ده. په دي باندي شهزاده غصه شولو چي ملنګ هغه ګستاښي وګړه او خپل سالارو له يې اوويل چي ملنګ دي قيد بند کړي.

چي کله صبا شولو او د قيد خاني ورونه کلاوي شوي نو هلته نه ملنګ وو او نه په محل کښي د شهزاده ښځه. شهزاده په دي ډير غصه شولو ځکه چي هغه يو ملنګ نه ماتي اوخوړلو.

شهزاده په خپلي ښځي سترګو لعنت اولګولو او خليل وزير سره يې فوج برابر کړو او لاړو په خپله غصه کښي ډير حکومتونو سره ېي جنګ اوکړو او کاميابي شو.