هسې خو مونږ د يو بل نه اوريدلى دى چې ځينې عام خلق يا شاعران د نورو شاعرانو شعرونه پټوى. او په خپله نامه ئې چاپ يا د چا سندرغاړى په اواز خوروى او يا داسې هم کيږى چې يو سندريزه، ټپه، مصرعه ايزه يا اولسى سندره ډيره مشهوره شى خو شاعر ئې چا ته معلوم نۀ وى او دا ځکه چې د پښتو ادب قانون به داسې وى چې دا قسمه صنف به شاعر ادب ته وقف کوى لکه بى بى شيرينه چې نن نه ډيره موده مخکښې د خيال محمدپه اواز وئيلے شوې وه چې تراوسه پورې ئې په خوند کښې کمے نۀ دے راغلے
. . . نور