د ماذيګر وخت ؤ د هغۀ سره ددغې محلې د مسجدِ عمر فاروق پۀ صحن کښې ناست ووم اؤ څۀ خبرې مو کؤلې. زما توجه به اکثر د ګلونو پشان د هغو ښکلو ښکلو ماشومانو طرفته شوه چې زمونږ پۀ مخه به د سبق لپاره جومات ته ننوتل. زړۀ مې ډير خوشحاله ؤ خو ناڅاپه د جومات دننه داسې درزا شروع شوه لکه سړے چې د ټاټ کپړه د وينځلو لپاره پۀ څوباړى پۀ زوره زوره وهى . . . . . . نور

يو قبائيلى زلمى په اردو کښې ليکلې ډرامه راوړې وه ماهغه سره په ډرامه دخبرو اترو نه پس يوسوال وکړو چې تۀ په پښتو کښې ډرامه ووليکه دهغه جواب داوو ((ماله پښتو نۀ راځى نه ليکل نه لوستل کولې شم)). داخبره هغه دومره په فخروکړه چې په مخ باندې ئې ددې خبرې فخريه تاثرات هم ښکاره شول . . . . . . نور

منے په مزه مزه په شا کيدو دے، پوه ما خپله جلوه وښودله، دپښتونخوا دغرونو دنګې دنګې سُوکې لا اوس هم په واورو سپينې دى ځينې خو کال او سر دواورې پټکے په سر کړے وى، هاغه غرونه چې کال او سر په واورو سپين وى لکه سپين غر او دچترال ، ملاکنډ، سوات ديامر، ګلګت او بلتستان ځينې لوړ لوړ . . . . . . نور

په لږه غوندې موده کښې ډير انسانان ددنيا نه رخصت شول چې هر څوک ورته خفه دى دمولانا شاه احمدنورانى چې کوم ددين دپاره خدمات دى هغه به هميشه هميشه دپاره ياديږى ځکه چې هغه دمفتى محمود او نورو عالمانو په سرپرستۍ کښې دقاديانانو خلاف په ١٩٧٣ کښې تحريک پيش کړے ؤ هغه وخت خدائې بخښلے ذوالفقارعلى بهټو وزيراعظم ؤ په اسمبلۍ کښې په دغه تحريک مکمل بحث وشو . . . . . . نور

 نعت دحضرت محمد صلى الله عليه وسلم دشخصيت، کردار جدوجهد او نورو اوصافو ستائنې ته وئيلے شى داستائنه هم داسې پکار ده چې دحضور صلى الله عليه وسلم دشان مطابق وى داپه نثر کښې هم کيدے شى او په نظم کښې هم خو په ادب کښې عموماً دنعت دپاره منظومه پيرايه خوښه کړے شوې ده دغه وجه ده چې ددنيا په هر ادب کښې نعتونه په نظم کښې وئيلے شوى دى. البته داخبره واضحه ده چې نعت دپاره د نظم دکوم خاص صنف تعين نۀ دے شوے داپه هر منظوم صنف کښې وئيلے کيدے شى ځکه چې . . . . . . نور

مادڅه ساعت دپاره دصابرشاه صابر ددوحې سفرنامه ولوسته، بيا مې سترګې پټې کړې او دخيالونو په نيلۍ سور دقطر، سعودى عرب او اماراتو هاغه تودو تودو شګو ته ورسيدم، چرته چې زما دپښتونخوا ډير زلمى دارامانو په غيږ کښې دژوند شپې سبا کوى. زما ذهن ته هاغه زلمى هم راغلل دچا راتلو ته چې بوډا مور او پلار خپله يوه يوه ساه شمارى. هاغه زلمى هم چاچې په نکريزو سره لاسونه ناوې پريښې وې او دبې کورۍ ژوند ددغه نکريزو په کږو وږو کرښو دورکولو کوشش کوى. هاغه زلمى مې هم . . . . . . نور

زۀ دهغې مردم خيزې خاورې پښتونخوا لُور يم چې په اتلانو ئې يوازې پښتانۀ نۀ بلکې دايشيا ټول قامونه وياړيږى زۀ هم ددغه درنو او تاريخ سازه څټو لور يم زماپه رګونو کښې هم دغه ننګياله او پُښتنه وينه په غورځنګ ده تاسو به زۀ دوطن په سنګرونو کښې ليدلے يم تاسو به ما دوطن په روغتون کښې هم وينئ چرته چې زۀ ستاسو په پرهرونو کښې پټۍ ږدم تاسو کۀ ما په هر رنګ او هر شکل کښې وينئ زما څهره به لکه دځلنده نمر وينئ ما خپل ځان دننګ او پت په کالو سينګار کړے دے زۀ . . . . . . نور